انواع کت فیش

*کوریدوراس

کوریدوراس ها از دسته ماهیان کتفیش هستند . به طور کل آنها بسیار ریز و صلح طلب هستند . برای نگهداری هرچه بهتر از آنها باید به طور گروهی و دسته ای نگهداری شوند . کوریدوراس ها دسته جمعی هستند و خیلی دوست دارن به دسته ای شناور از نوع خودشان بپیوندند . پیشنهاد میشود به هیچ وجه ممکن کمتر از ۳ از آنها را نگهداری نکنید . گاهی شما که برای مدتی کوتاه است این ماهی را خریداری کردید ، دیده اید که چند تا از آنها در یک خندق مانند و گودال جمع شده اند و هیچ حرکتی نمی کنند . در بعضی از این شرایط شخص گمان میکند که ماهی مریض شده و یا دچار ضربه خوردگی شده است و از داروهای موجود استفاده میکند . خیر . کوریدوراس ها بعد از جستو جویی که در آکواریوم و لا به لای سنگها میکنند ، خسته می شوند و برای مدتی استراحت میکنند .

آنها در کف آکواریوم و روی سنگها هستند و از مفساد غذاها و باقی غذای خورده نشده ی ماهیان استفاده می کنند . انها نظافت چیان رایگان هستند که در اکواریوم شما فعالیت میکنند و تا حد بسیار زیادی می توانند از آلوده شدن آب و خود آکواریوم جلوگیری کنند . ولی به این منظور نیست که آنها تا ابد آکواریوم را نظافت می کنند .

تولید مثل کوریدوراس ها چندا کار سختی نیست . فقط برای تولی مثل آنها باید آب آکواریوم مناسب و تمیز و دارای استادارد باشد . برای تولید مثل کوریدوراس ها چند عدد برای جنس نر برای چندین جنس ماده کافی است . در هنگام جفت گیری ماهی نر در کنار ماهی ماده حرکت می کند و آن را برای تخم ریزی تشویق می کند . نحوه ی تخم ریزی بدین شکل است که ماهی ماده محلی گود را برای تخم ریزی انتخاب میکند و تخم ها را رها مکند و هر تخمی که توسط ماهی نر بارور می شود به سطح آب می آید . تعداد تخم های کوریدوراس ها متفاوت است و آنها به نوزادان خود عشق می ورزند .

در میان گونه های متفاوت این ماهی ، کوریدورای برنزه ای از همه محبوب تر است . کوریدوراس پاندا از انواع دیگر هم بزرگتر و هم وحشی تر است . کوریدوراس خشن ، کوریدوراس راهزن و کوریدوراس فلفلی هم میتوانند از جمله ماهیان قابل نگهداری شوند . نگهداری از کوریدوراس ها بسیار آسان است و آنها خود را با هر شرایطی وقف میدهند .

این ماهی از خانواده Loricariidae و با نام علمی Glyptoperichthys Ggibbiceps شناخته میشه . نام علمی این ماهی هم Sailfin Gibbiceps Pleco هست . این ماهی با بیشتر ماهی ها سازگاری داره و میتونین این ماهی رو با ماهی هایی مثل : Angelfish , Discus , Cichlids , Tetras , Barbs , Danios , Rasboras , Gouramis , Rainbowfish , Livebearers , Loaches , Plecos Catfish در یکجا نگهداری کنید . اغلب به اشتباه تصور میکنن این ماهی ها نیاز به غذا ندارن و از مدفوع و لجن ته آکواریوم تغذیه میکنن چون همیشه در کف آکواریوم قرار دارن و معمولن هم بی حرکت چسبیدن به شیشه یا برگ گیاهان . این ماهی ها نیازمند پناهگاه یا کوزه و یا آکواریومی با گیاهان انبوه هستن برای مخفی شدن . جریان آب ملایم و عمق متوسط آب برای اونها مفیده .
چون این ماهی ها فاقد بادکنک شنا هستن از این رو عمق زیاد آب برای اونها خطرناک و مضره . ماهی هایی هستن که شبها بیشتر فعال میشن و عادت دارن در طول روز خودشونو مخفی کنن در پناه سنگ ها یا حفره کوزه ها و لای گیاهان . همه چیز خوار هستن ولی بیشتر از غذاهایی که زیر آب فرو میره , مثل گروه گرانول ها رو میپسندن . غذای اصلی اونها رو جلبکها تشکیل میده و نابود کننده جلبکهای قهوه ای هستن . دهان بصورت بادکش در زیر سر قرار گرفته و شکم مسطح شده پوست بدن ماهی زبر و دندانه داره و از زره سختی پوشیده شده .

اگر ماهی رو از آب در بیاریم بدنش رو سفت کرده و بی حرکت قرار میگیره . این ماهی ها بسیار مفید هستن برای آکواریوم و بهتره بصورت تک نگهداری بشن چون ماهی های منزوی ای هستن . این ماهی ها تمام جلبک ها رو از سطح برگ گیاهان و شیشه آکواریوم و سطح سنگها پاک میکنن و پرستاران واقعی هستن و حتا پوسته خارجی حلزونها رو هم تمیز میکنن . غذاهایی که به کف آکواریوم ریخته میشه رو میخورن و محیط رو تمیز نگه میدارن . جزء واجب هر آکواریومی اینه که یکی از این ماهی ها رو داشته باشین برای برقراری شرایط مناسب اکوسیستم . پوست بدنشون زبره و نباید با دست گرفته بشه چون گاه باعث بریدگی میشه . این ماهی ها بطور استثناء با ماهی های گوشتخوار هم میتونن زندگی کنن در یکجا . زیبایی خاصی دارن و رنگ های متفاوتی مثل سفید " زال " و زیتونی و صورتی و خاکستری و سیاه و گورخری دارن که معروف ترین اونها نوع پلنگی یا خالدار هست .

خیلی خوب رشد میکنن و جزو ماهی های خیلی مقاوم هستن . دمای آب چندان براشون مهم نیست و از 18 درجه به بالا میتونن رو میتونن تحمل کنن . اما دمای مناسب برای اونها 24 تا 30 درجه و pH آب هم در حدود 6.5 تا 7.4 هست و dH آب هم 6 - 10 درجه . تکثیرشون در حوضچه های سیمانی کم عمق انجام میشه و در آکواریوم تکثیر نمیشن . اندازه اونها به راحتی تا 50 سانتیمتر هم میرسه . بهتره فیلتر قوی ای در آکواریوم نصب کرده باشین چون در صورت تغذیه مناسب مدفوع رشته ای ایجاد میکنن و تمام سطح آکواریوم رو میتونن آلوده کنن . این ماهی ها در موقع غذا خوردن کمی خشن میشن و اجازه نمیدن سایر ماهی ها به غذای اونها ناخنک بزنن .
ولی آسیبی به ماهی ها وارد نمیکنن . با اینکه غذای اصلی اونها جلبک هاست اما از غذاهای گوشتی و مخصوصن کرم ها و لارو حشرات هم خیلی خوب تغذیه میکنن . اگر تغذیه اونها مناسب باشه شکم بر آمده و حجیم میشه ولی اگر شکن اونها گود و فرو رفتهب ه نظر بیاد میتونید بفهمید که تغذیه مناسبی نداشتن . این ماهی ها مدفوع و لجن آکواریوم رو نمیخورن و باید حتمن تغذیه بشن !!!! از خصوصیات منحصر به فرد این ماهی میشه به نوع تنفس و تغذیه اون اشاره کرد . این ماهی وقتی اکسیژن آب کم باشه با شیرجه به سطح آب میاد و مقدار هوای مورد نیازش رو با یک جهش می بلعه و دوباره به زیر آب فرو میره و تا مدت 10 تا 15 دقیقه از این هوا تنفس میکنه و بعد دوباره هوای مصرف شده رو خارج میکنه و دوباره هوا گیری میکنه .

از خصوصیات منحصر به فرد دیگه این ماهی طرز غذا خوردن اونه که میتونه بطور وارونه زیر سطح آب قرار بگیره و غذا بخوره و یک ماهی ایده آل و سازگار با شرایط سخت محیطی هست و جزو ماهی های بیولوژیک به حساب میاد و بسیار مفید برای هر نوع آکواریوم . بیماری زیاد به سراغ این ماهی نمیاد . اگر شرایط آب این ماهی ها مناسب نباشه در باله های اونها سوراخ هایی ایجاد میشه و یا اگر مدت زیادی در آب با دمای پایین تر از 20 درجه نگهداری بشن به بیماری سفیدک مبتلا میشن و گاه اشتهاشون رو از دست میدن و بدنشون داغ میشه و به اصطلاح تب میکنن